Info

Learning a little every day

Posts tagged security

Choose another tag?

Foto van het boek van Huib Modderkolk

Vorige week las ik ‘Het is oorlog maar niemand die het ziet’. Daarin neemt onderzoeksjournalist Huib Modderkolk ons mee op zijn ontdekkingsreis door de digitale wereld. Waar het nog maar draait om één ding:

Ooit was het [internet] een uitwisselingsplek waar staten geen autoriteit hadden. Maar het grootkapitaal en de overheden hebben hun plek opgeëist. Het gaat niet langer alleen om verbinden, netwerken en communicatie. Hoe meer het internet het leven van mensen binnendringt via smart-tv, smartphone, slimme energiemeters en DigiD, des te meer gaat het over veiligheid.

Veiligheid, hét thema van de afgelopen jaren. Met twee duidelijk gerelateerde kanten:

  1. De gebrekkige beveiliging van veel systemen. Waar veel organisaties het afgelopen decennium de wrange vruchten van plukten. Zoals Diginotar en KPN.
  2. Het professionele hacken. Waarvan Stuxnet, de Russische cyberaanval op de Oekraïne (en indirect op de Rotterdamse haven) of de geavanceerde hack van Belgacom bekende voorbeelden zijn.

Hoe verstrekkend de Diginotar-hack wel niet had kunnen zijn vond ik opnieuw schokkend om te lezen. Net als het gebrek aan kennis bij politici en bestuurders over de basiselementen van onze digitale infrastructuur. Daar duurde het toch wat langer tot men zich realiseerde dat digitaal nu ‘best belangrijk is’.

En nog een trapje erger was — en is — de manier waarop organisaties hacks ontkennen of onder het tapijt proberen te vegen. Of het nu KPN is, of Belgacom, imagoschade voorkomen staat voorop. En wat dat betekent voor hun klanten of de rest van het land kan ze gestolen worden.
Wat dat betreft is gemeente Lochem gelukkig een positief voorbeeld: burgemeester Sebastiaan van ‘t Erve deelt juist overal en met iedereen wat er bij hen precies misging:

Lochem heeft alle onderzoeken (naar de hack, red.) openbaar gemaakt, om ervan te leren. Maar vooralsnog is deze gemeente de enige. Onverstandig, meent Van ’t Erve.

“Denk je nou echt dat die mensen alleen Lochem kiezen om in te breken? Dat moet ook elders zijn gebeurd. Maar je hoort er alleen niets over. We delen niets met elkaar. Want als iedereen gaat vertellen hoe het bijna fout ging, dan schrikken we uiteraard verschrikkelijk met z’n allen. Daarom doen we het waarschijnlijk niet.”

Onkunde, onwil en angst voor imagoschade gaan voor ons de komende jaren gevaarlijker zijn dan hackers in achterkamertjes. Maar er is ook een positieve noot: wereldwijd blazen de hackers van de AIVD een aardig deuntje mee. 🎺

Wendy Grossman (via Ton):

There was a time when a computer was a wholly-owned system built by a single company that also wrote and maintained its software; if it was networked it used that company’s proprietary protocols. Then came PCs, and third-party software, and the famously insecure Internet. 5G, however, goes deeper: a network in which we trust nothing and no one, not just software but chips, wires, supply chains, and antennas, which Thomas explains “will have to contain a lot of computer components and software to process the signals and interact with other parts of the network”. It’s impossible to control every piece of all that; trying would send us into frequent panics over this or that component or supplier (see for example Super Micro). The discussion Thomas would like us to have is, “How secure do we need the networks to be, and how do we intend to meet those needs, irrespective of who the suppliers are?”

In other words, the essential question is: how do you build trusted communications on an untrusted network? The Internet’s last 25 years have taught us a key piece of the solution: encrypt, encrypt, encrypt.

Ons digitale leven wordt stapje-voor-stapje verder versleuteld. Berichten die we uitwisselen via Whatsapp zijn dat al (behalve in de back-up naar je iCloud-account), al zeker 80% van ons bezoek aan websites en langzamerhand ook de bijbehorende DNS-requests. Onze smartphones zijn standaard versleuteld, en moderne besturingssystemen bieden de optie ook. Nu onze e-mails nog. :)

Net als veel andere online gelijkgestemden schrok ik toen donderdag bleek dat 1Password, een van mijn favoriete apps, 200 miljoen dollar aan groeigeld had opgehaald.

Om Malik stelt ons op zijn blog een beetje gerust:

If you ask me, money won’t ruin 1Password. There are precedents for this sort of thing: Atlassian was a private, self-grown business that thrived for years before it took venture capital and then went public. The capital only helped expand its footprint. It continues to thrive.

Matthew Panzarino ziet ook geen aanleiding om ongerust te worden.

Om linkt in zijn artikel trouwens naar twee andere interessante stukken:

Tips voor sterke wachtwoorden

De meeste tips uit Jon Xavier’s Gids voor Sterke Wachtwoorden kende ik al, maar het is goed om het nog eens op een rij te zetten:

  1. Maak je wachtwoorden zo lang mogelijk. Hoe langer, hoe beter.
  2. Gebruik geen speciale karakters of cijfers. Dat maakt je wachtwoorden niet veiliger.
  3. Stel op iedere site (of app) een uniek wachtwoord in. Dus nooit hetzelfde wachtwoord op meerdere sites.
  4. Gebruik een wachtwoord manager. 1Password, LastPass en Dashlane zijn bekende apps, maar er zijn er meer.
  5. Wijzig je wachtwoord niet periodiek. Je hoeft het alleen te veranderen als de site/app gehackt is.
  6. Gebruik tweefactorauthenticatie (2FA) waar mogelijk.
  7. Vertel nooit de waarheid in je antwoorden op wachtwoord-herstel-vragen (Password Recovery). Lieg, of genereer unieke antwoorden met je wachtwoord manager.

Alle bovenstaande tips komen niet uit de lucht vallen, maar zijn juist gebaseerd op best practices van veiligheidsexperts. Het vreemde is alleen dat het totaal niet aansluit op het wachtwoordbeleid van alle grotere organisaties. Waardoor komt dat toch?