Info

Learning a little every day

Posts from the Zomaar Category

Choose another category?

Toen ik een aantal jaren geleden serieuzer aan de slag ging met fotograferen, ben ik ook meer gaan letten op het gestructureerd verwerken en opslaan van alle fotobestanden.

Doel is om makkelijk foto’s terug te kunnen vinden. Van familie of vrienden, van bepaalde gebeurtenissen of gewoon favorieten.

📷 Foto’s importeren van mijn camera

Lightroom Classic open op een Macbook
Foto’s van mijn spiegelreflexcamera importeer ik in 4 stappen:

  • Foto’s (in JPEG of RAW) van mijn spiegelreflexcamera importeer ik van SD-kaart in Lightroom Classic.
  • Daarbij voeg ik direct trefwoorden aan de foto’s die de locatie en gebeurtenis beschrijven.
  • Na import neem ik alle foto’s door en markeer ik de ‘picks’ en ‘rejects’ (Shift + P en Shift + X in Lightroom).
  • Aan ‘picks’ voeg ik nog extra trefwoorden toe zoals persoon, bijzonder object of een type foto (landschap). De mooiste foto’s geef ik daarbij ook een of meer sterren.
  • Als laatste stap verwijder ik de rejects.

Na de laatste stap heb ik een gestructureerd overzicht van mijn foto’s, en kan ik een selectie gaan bewerken en delen. Alleen: wat doe ik met de foto’s op mijn telefoon?

📱 iPhone foto’s

Vanaf de eerste Nokia-smartphone met camera schiet ik ook veel plaatjes met telefoons. De kwaliteit daarvan was eerst zo matig dat ik deze alleen online deelde, en niet speciaal wilde bewaren. Totdat die camera’s ‘goed genoeg’ werden.

Screenshot van Photos.app op iPhone met totaal aantal foto's op de telefoon zichtbaar

Bij mij was dat rond de iPhone 6s (2015). Daarvan importeerde ik eerst af en toe de originelen op mijn MacBook. Maar al snel koos ik voor het gemak van iCloud Photo Library:

  • Foto’s synchroniseren daarmee automatisch tussen telefoon en laptop. Waarbij originelen op mijn laptop komen en verkleinde versies op mijn iPhone blijven. Meer dan 30.000 stuks alweer.
  • De mooiere foto’s en herinneringen geef ik hartjes en zet ik in albums.
  • Photos.app analyseert verder automatisch alle foto’s op gezichten (personen), objecten en type foto’s.
  • Via gedeelde albums kan ik makkelijk foto’s delen met mijn vriendin en familie.
  • En de herinneringen-functie haalt (mede op basis van andere informatie zoals datum, locatie en herkende personen en objecten) regelmatig mooie momenten naar boven.

Voor mij is Photos.app daarmee de plek om foto’s terug te kijken. Daarom exporteer ik de beste foto’s van mijn camera ook uit Lightroom Classic om ze als album te importeren in Photos.app. Hiermee zijn deze op al mijn devices beschikbaar.

En ja, iCloud Photos is geen backup. Dus van alle foto’s worden op twee plekken backups bewaard (lokaal via TimeMachine en remote met Backblaze).

Problemen met de huidige foto-opslag

Hiermee heb ik een gebruiksvriendelijk systeem dat me nauwelijks werk kost qua onderhoud. Maar er zitten wel wat addertjes onder het gras:

  1. Photos.app lijkt voor de lange termijn geen toekomstbestendige foto-opslag. Metadata wordt opgeslagen in een database, en kun je daar niet makkelijk uithalen. Gesynchroniseerde foto’s worden in een ondoorzichtige mappenstructuur opgeslagen.
  2. Mijn foto-opslag in iCloud loopt langzaam uit de klauwen. Omdat originele foto’s in iCloud worden opgeslagen loopt de hoeveelheid data die ik daar verbruik steeds verder op.
  3. Op mijn telefoon heb ik nu meer dan 30.000 foto’s en video’s. Maar Apple heeft geen enkel belang om mij te helpen met het opschonen daarvan.
  4. Met mijn huidige workflow, vooral qua synchroniseren en foto’s raadplegen, is nogal vastgeklonken aan het Apple-ecosysteem. Terwijl ik qua data en documenten graag ecosysteem-onafhankelijk ben. (Misschien moeten we dat, analoog aan indieweb, ‘indiephoto’ noemen?)

Oplossing?

De definitieve oplossing heb ik nog niet helemaal uitgewerkt, maar ik zie twee opties:

  1. 💶 Betalen voor gemak. Daarmee los ik probleem 2 en 3 op, en bespaar ik mezelf tijd.
  2. 📁 Energie steken in een toekomstbestendige, ecosysteem-onafhankelijke foto-opslag.

Bij de eerste optie hou ik het dure, grote iCloud-abonnement aan en ga ik geen tijd steken in onafhankelijke opslag van foto’s. Het is ook een beetje  een gok op dat de foto-software-ontwikkelingen in de toekomst mij als consument nog meer voordelen gaan bieden (dankzij Machine Learning e.d.).

De tweede optie gaat uit van een goed uitgedacht mappenstructuur voor al mijn foto’s. iPhone-foto’s zal ik periodiek uit Photos.app moeten exporteren, waarbij ik oudere foto’s die niet-favoriet zijn eruit verwijder. Dat vereist meer handmatig beheer, maar er zijn scripts waarmee je metadata uit Photos.app kunt exporteren.Photos.app blijf ik dan als viewer naast de mappenstructuur gebruiken. Puur omdat ik op het moment privé Apple-apparaten gebruik is dat de meest logische stap. Dit dan in combinatie met iCloud Photos voor sync en delen van foto’s.

Naast een toekomstbestendiger opslag zou zo’n setup als voordeel hebben dat de opslag in en kosten voor iCloud afnemen. Nadeel is dat het mij tijd zal kosten om regelmatig handmatig de exports uit te voeren (en te checken of het goed gaat 😉). Keuzes.

Zie ook:

Veel problemen waar we in onze maatschappij tegenaan lopen hebben te maken met de nadruk op efficiëntie. Wat leidt tot gebrek aan speling in onze systemen. De ‘nippertjeseconomie’, noemt Karin Spaink het. Ton legt uit wat dat betekent:

Hier wat afschaven, daar een bochtje afsnijden, voorraden minimaliseren en alles just-in-time. Op het nippertje gaat alles goed. Meestal.

Maar soms niet.

In complexiteitsdenken betekent een ver doorgevoerde efficiëntie wel het afbreken van veerkracht en wendbaarheid. Dat is niet zo erg voor heel voorspelbare zaken (als A dan altijd B), maar wel als complexe vragen zich aandienen.

Ik spreek dan vaak over de broosheid van systemen. Broos omdat ze geoptimaliseerd zijn voor een hele smalle groep situaties, een heel specifieke niche. Broos omdat ze het niet meer aan kunnen, of erger nog, volledig in de weg zitten zodra er iets buiten dat spectrum gebeurt.

Dan kieper je ineens van voorspelbaarheid in de chaos: heb je net in een paar jaar tijd de IC bedden in Nederland met zo’n duizend verlaagd (in 2017 hadden we er nog zo’n 2100, dit voorjaar net over de 1000) want dat is efficiënter, gebeurt er iets wat meer van je verlangt en wordt de zorg zo overbelast dat alleen drastische maatregelen het nog enigszins kunnen inperken.

Ondertussen bevinden we ons alweer 8 weken in een, nu iets lossere, intelligente lockdown. Met dagelijks de gebruikelijke berichtgeving: hoe staan we ervoor, wat zijn de volgende stappen en hoe kunnen we hieruit komen? Tussen al die artikelen is ‘Hoe onze obsessie met efficiëntie ons kwetsbaar maakt voor onwaarschijnlijke gevaren’ verfrissend. Daarin legt hoogleraar wiskunde Bert Zwart (TU Eindhoven), specialist in extreme value theory (studie van extreme, zeldzame gebeurtenissen), uit waarom de gerichtheid op efficiëntie gevaarlijk kan zijn:

‘Kijk’, zegt Zwart. ‘Ik ben hoogleraar wiskunde. Ik hou van cijfers, ik hou van optimaliseren. Het probleem is alleen dat dat vaak niet goed kan, want sommige dingen zijn niet of nauwelijks meetbaar. Dan is voorspellen op basis van historische data zinloos.’

Toch ziet hij het overal. In het bedrijfsleven, in de zorg, bij de overheid; er wordt bezuinigd vanuit het valse vertrouwen dat de toekomst min of meer lijkt op het recente verleden. Maar, zegt Zwart, als de toekomst een keer tegenvalt, als zich een extreme value voordoet, kan de schade enorm zijn.

De vraag is hoe we ons als maatschappij beter kunnen instellen op zeldzame, ontwrichtende gebeurtenissen (“zwarte zwanen”) zoals het coronavirus. Zwart denkt dat we er minder vanuit moeten gaan dat het verleden een goede voorspeller is van de toekomst. We zullen ons meer op de mogelijke gevolgen van zwarte zwanen dan op oorzaken moeten gaan richten.

  1. Door zwakke plekken in kaart te brengen. Om vervolgens alvast ‘asymmetrische reactieve maatregelen’ te treffen die in de toekomst een groot/duur probleem kunnen oplossen.
  2. En door op bepaalde terreinen meer inefficiëntie toe te staan. Bijvoorbeeld in sommige productieketens, of door te diversificeren qua software-gebruik in vitale sectoren.

Dat kan op meer vlakken helpen:

De risico’s van standaardisatie, centralisatie, optimalisatie, efficiëntie – in Bert Zwarts hoofd komt dat overal terug. ‘Neem onze natuur, onze bomen’, zegt hij. ‘In het buitenland staat bomen veelal kriskras door elkaar. Wij hebben van die keurige lanen met dezelfde bomen op dezelfde afstanden van elkaar. Ja, daar is de eikenprocessierups natuurlijk gek op. Diversificeren is beschermend.’

Naast quarantaine-stress, quarantaine-huisvlijt en quarantaine-solidariteit is er ook quarantaine-genieten. Bijvoorbeeld van Ben Gibbard (van The Postal Service en Death Cab for Cutie).

Gratis tip van Bart Breij (@Scarbir):

Jongens! 🚨 Van allerlei mensen uit m’n omgeving is hun WhatsApp gehackt.Dat kan je voorkomen met een extra beveiligingscode op je WhatsApp!

Dat doe je zo:

  • Ga in WhatsApp naar: Instellingen —> Account —> Verificatie in twee stappen
  • Kies ‘Inschakelen‘.
  • Nu word je gevraagd een PIN van 6 cijfers op te geven. Dat doe je twee keer.

Alles bij elkaar is het nog geen minuut werk. Een heldere uitleg-video voor Android-gebruikers vind je op de WhatsApp-website.

Er is wel iets dat je moet weten:

Let op: Om te zorgen dat je je PIN niet vergeet, vraagt WhatsApp je regelmatig om je PIN in te voeren. Het is niet mogelijk om dit uit te schakelen zonder de functie Verificatie in twee stappen uit te schakelen.

Af en toe die PIN moeten invoeren is geen probleem als daarmee je WhatsApp niet meer gehackt kan worden.

P.S. Persoonlijk blijft Signal mijn favoriete, veiliger WhatsApp-alternatief

Twee flessen zelfgemaakte citroen-gemberlimonade op een aanrecht

Met het prachtige weer van de laatste weken is een glas goede limonade echt genieten. En helemaal als het huisgemaakte citroen-gemberlimonade is.

In het kader van quarantaine-huisvlijt (de variant waar buren geen last van hebben 🔨) een recept van collega B.:

Ingrediënten

  • 400 gr suiker
  • 1 citroen
  • 2 limoenen
  • 3 stengels citroengras
  • 125gr verse gember

Bereiden

Citroen en gember in een pan op fornuis

De citroengras had ik niet samengebonden.

Rasp de schil van de citroen (alleen het gele gedeelte, de toplaag) en pers de citroen en de limoenen uit.

Doe de suiker met het sap, de citroenrasp en 1 liter water in een pan. Snij de stengels van het citroengras doormidden, leg er een knoop in en doe ze er bij. Schil de gember, snij in kleine stukjes en doe deze stukjes ook in de pan. Laat ongeveer 20 minuten koken op laag vuur.

Haal daarna de pan van het vuur en laat een nacht staan met de deksel op de pan om alles goed in te laten trekken. Giet de volgende ochtend alles door een bolzeef of kaasdoek en giet in de gesteriliseerde flessen. 

Het lekkerst vind ik het met licht bruisend water en een paar ijsblokjes. Enjoy

Dat Helvetica een populair lettertype is weet iedereen. Maar hoe bijzonder, en wat dit lettertype allemaal bij mensen heeft losgemaakt, daar had ik geen idee van. Tot Gary Hustwit’s documentaire Helvetica (2007). Daarin neemt hij ons mee langs:

  • de creatie van Helvetica door Max Miedinger en Eduard Hoffmann.
  • hoe Helvetica precies op het juiste moment kwam voor de Modernistische designers.
  • op welke manier het schreefloze lettertype binnen enkele decennia graphic design compleet veranderde.
  • hoe dat een tegenbeweging uitlokte,
  • tot aan de geleidelijke herwaardering van Helvetica.

Mondrian Stamps WIm CrouwelInteressant is de uitgebreide Nederlandse inbreng van Wim Crouwel en Experimental Jetset. Maar het mooist zijn alle shots die nonchalant laten zien hoe vaak Helvetica over de hele wereld in de openbare ruimte wordt gebruikt. Aanrader!

Je kunt Helvetica on-demand bekijken (€) via Vimeo-on-demand. En in deze corona-periode maakt Hustwit elke week een andere documentaire gratis beschikbaar, deze week is dat Objectified.

We zitten aan het eind van de eerste week social distancing. En dat voelt nog steeds heel vreemd.

Net als Frank was ik de hele week veel meer bezig met het nieuws en Twitter dan normaal. Om heel objectief te volgen hoe het coronavirus om zich heen grijpt, maar vooral ook om mezelf af te leiden van mijn zorgen over wat er gebeurt. En die onzekerheid went nog niet…

Het is gek om niet meer met anderen af te spreken. Raar om afstand proberen te houden als ik boodschappen ga doen. Vreemd om ineens continu met z’n viertjes thuis te zijn, al is het vaak ook erg gezellig. Lastig om een goed evenwicht tussen thuiswerken, aandacht voor de kinderen, schoolwerk, voldoende bewegen en buiten zijn en tijd voor jezelf. En dat kan natuurlijk niet perfect, het is geen business as usual. Meer een pas op de plaats.

Wij proberen om het social distancing heen te werken door meer te videobellen met vrienden en familie. Onze eerste geslaagde borrel op afstand (ReMiBo) is al geweest, en de volgende is gepland. Oma heeft L. (5 jaar) al twee keer via FaceTime voorgelezen en de oudste (9) zat vanmiddag gezellig met een schoolvriendje te WhatsApp-videobellen.

Voorlezen via FaceTime door oma.

Qua thuiswerken hebben we het geluk dat we een goede thuiswerkplek hebben, maar vooral dat we de aandacht voor de kinderen kunnen verdelen. Terwijl de een ongestoord op zolder via Zoom of Teams overlegt, kan de ander ze aan de slag helpen en ook geregeld buiten laten spelen. School heeft voor allebei een digitale klaslokaal opgezet, dus ze kunnen daar ook communiceren en taken ophalen. .

Om in beweging te blijven probeer ik telefonisch overleg (1-op-1) al wandelend door de wijk te doen. En de weggevallen forenstijd vul ik voor een deel met rondjes hardlopen. Bijkomend voordeel is dat ik daarmee mijn hoofd weer iets leger maak. 🏃‍♂️

Gisteren vatte ik een artikel van The Atlantic samen over hoe we als samenleving het coronavirus kunnen bestrijden. Vandaag deelde Reinier een heel interessant interview met viroloog Marion Koopmans over de biologie, verspreiding, het gevaar, de maatregelen en de toekomst in De Correspondent. Het sluit af met:

Hoe gaat dit zich nou ontwikkelen, verwacht jij? Hoe lang gaat het duren?

‘Over vijf jaar is dit waarschijnlijk een van de wintervirussen. Maar het gaat wel één of twee jaar duren voordat er geneesmiddelen zijn die het mogelijk maken om dit virus zodanig te beteugelen dat het hanteerbaar wordt.’

Dus blijf gezond. En:

Keep Calm And Let's Beat Corona