Info

Learning a little every day

Afbeelding uit The Mandalorian op Disney Plus

Afbeelding: Disney

Naast Netflix, Amazon Prime, NPO Start Plus en Videoland zijn nu ook Disney+ en Apple TV+ gestart. Streaming wars, en dus veel goede televisie. Maar ook keuzes, want wie wil nu geabonneerd zijn op 6 streaming diensten?

Mijn keuzes

Ik beperk het vooralsnog tot twee stuks:

  • NPO Start Plus. Omdat we daarmee in hogere resolutie en zonder advertenties programma’s kunnen terugkijken op onze smart-TV. En er een aardig aanbod is van iets ‘alternatievere’ series en goede programma’s.
  • Netflix. Netflix voelt voor mij steeds meer als het SBS 6 van de streaming diensten. Veel aanbod van matige tv-films van minder dan anderhalf uur, die puur ingekocht zijn om gebruikers iets ‘vers’ te bieden op avonden waarop er geen voetbal of The Voice (?) op tv zijn. Maar de sterke Originals en echte Blockbuster-series houden me vast. The Crown (seizoen 3!) natuurlijk, OITNB, La Casa de Papel en Peaky Blinders.

Als we even genoeg heb van een van beiden, zeg ik die op. En proberen we, zodra we er zin in hebben, een andere voor een maand. Daarmee voorkomen we dat de maandelijkse kosten uit de klauwen lopen, en dat we teveel keuze streaming stress krijgen. ;-)

De concurrentie

Want ook de nieuwe en kleinere spelers bieden interessante films en series.

Disney+ heeft natuurlijk een enorm aanbod, van Marvel en Star Wars tot National Geographic en Pixar. Alleen zijn dat veelal films, en daarvoor tijd vrijmaken op een doordeweekse avond vind ik meestal een te grote tijdsinvestering. Dus hoe zit het met de blockbuster series? Voor Disney lijken de signalen op dat vlak goed: de eerste aflevering van The Mandalorian, de nieuwe serie in het Star Wars-universum, krijgt prima reviews. Het tweede seizoen wordt al gefilmd, las ik. Die gaan we zeker proberen.
Conclusie: Veel goede films, beschikbaar op veel apparaten, ruim aanbod voor kinderen. Alleen de hoeveelheid blockbuster series is nog even afwachten?

Over de grote series van Apple TV+ waren de Amerikaanse recensenten wat minder positief. De vraag is of abonnees het daarmee eens zullen zijn. Maar iedereen die een nieuw Apple-apparaat koopt krijgt het een jaar gratis. Dus het is meer klantenbinding dan een serieuze dienst. Maar dat kan over een paar jaar veranderd zijn. Dan hebben ze wel een breder aanbod nodig, en voldoende klantenbinders. Mede daarom zijn The Morning Show, For All Mankind, See en Dickinson ook al verlengd.
Conclusie: Nog weinig aanbod, niet duur maar je krijgt ook weinig. Als een van de series je iets lijken, probeer dan de trial (maar zet een reminder in je agenda om voor het einde van de maand op te zeggen).

Amazon Prime heeft onder meer Fleabag, The Expanse (geweldige serie), The Man in the High Castle, maar ook Joss Whedon’s Serenity.
Conclusie: Qua prijs leuk voor erbij. Met ondersteuning voor veel apparaten. Een steeds groter aanbod, met een aantal goede series. Helaas minder geschikt voor kinderen qua app en inhoud (weinig vertaald). Juist interessant voor Amazon-liefhebbers en Twitch-die hards, want met Prime heb je een combi-abonnement voor snelle bezorging en gratis Twitch-toegang.

Stembestuurde gadgets (deze, ja) vind je op steeds meer plekken, van je smartphone met Google Assistent of Siri tot aan praatpalen als Amazon’s Echo en Google Home. Die staan altijd ‘aan’, wat uitnodigt tot grappen.

Maar iets waar je grappen mee kunt uithalen kun je ook misbruiken. Vandaag linkte Ton naar een wetenschappelijk artikel dat beschrijft hoe je een stembedieningsaanval kunt uitvoeren:

Specifically, we find that the voice commands can be stealthily embedded into songs, which, when played, can effectively control the target system through ASR without being noticed. For this purpose, we developed novel techniques that address a key technical challenge: integrating the commands into a song in a way that can be effectively recognized by ASR through the air, in the presence of background noise, while not being detected by a human listener. Our research shows that this can be done automatically against real world ASR applications. We also demonstrate that such CommanderSongs can be spread through Internet (e.g., YouTube) and radio, potentially affecting millions of ASR users. 

Bij ons thuis staat al bijna een jaar een Google Home Mini klaar om te worden aangesloten. Maar ik durf het nog steeds niet aan. Misschien als we meer kunnen controleren, zoals Frank het aanpakte met een slimme stekker en Olisto. Ton’s tip Candle (privacy friendly smart home) klinkt nog beter.

Vanmiddag waren F. en ik even vogels kijken bij de Blauwe Kamer. Met verrekijker en 300mm zoomlens op de camera, die natuurlijk veel te ‘kort’ was.

(F. schoot die mooie foto van het roodborstje!)

De aalscholvers waren erg actief, net als de futen, zwanen, meerkoeten en verschillende soorten eenden. Maar ook de zilverreiger, een buizerd en een roodborstje vlogen voorbij. En we leerden over de krakeend en smient, en zagen op de terugweg onze eerste kramsvogel! 🐦

Het enige minpuntje: geen van de foto’s is echt goed. Maar dit is geen Instagram, dus het hoeft ook niet perfect. 😉

Op Medium schreef Aaron Weyenberg over Dieter Rams en zijn 10 principes voor goed design. Duidelijke principes, die de tand des tijds makkelijk hebben doorstaan, maar waar voor hem toch iets mist.

Dieter Rams stands for integrity in design,” says design critic Hugh Pearlman, “He stands for true functionalism. He is anti-styling, anti-waste. He is against the throwaway society.”

Dat komt ook duidelijk uit Rams’ bekende 10 principes naar voren:

1. Good design is innovative.
2. Good design makes a product useful.
3. Good design is aesthetic.
4. Good design makes a product understandable.
5. Good design is unobtrusive.
6. Good design is honest.
7. Good design is long-lasting.
8. Good design is thorough down to the last detail.
9. Good design is environmentally friendly.
10. Good design is as little design as possible.

Maar die zijn geformuleerd in een tijd dat product design puur hardware betrof. Wat Weyenberg constateert is dat de apps en diensten die wij dagelijks gebruiken op het eerste gezicht helemaal voldoen aan Rams’ definitie van goed design. Letterlijk genomen. Maar dat deze helemaal niet voldoen aan de geest van zijn principes.

Voor Rams’ ging het om functionele, duurzame producten voor gebruikers:

The user was empowered to decide what products to allow into their lives. They decided which products they truly loved. They decided when and to what extent they would use them. They were in control.

En dat is waar het mis gaat bij de huidige veelgebruikte apps. Weyenberg signaleert drie achterliggende oorzaken:

  1. Op behavioral design research gebaseerde gebruikersacquisitie- en retentietactieken. Gebruikers maken in steeds mindere mate een bewuste keuze om een product te gaan gebruiken, het binnenhalen en activeren gebeurt nu vooral door
  2. Dat het succes van het product niet meer overeenkomt met het succesvol gebruik van het product. Succes van digitale producten wordt afgemeten aan het aantal Monthly of Daily Active Users (MAU/DAU) en hoe lang gebruikers actief zijn. Of jij als gebruiker succesvol het product kan gebruiken is alleen van belang als het bijdraagt aan verhoging van de MAU of DAU-cijfers.
  3. De steeds snellere productoptimalisatie en -uitrolprocessen. Hiermee wordt continu gemeten en A/B-getest of en hoe goed de uitgedachte behavioral design-tactieken (zie oorzaak 1) werken. En worden direct nieuwe, verbeterde versies gericht op het  vergroten van het succes van het product (zie oorzaak 2) uitgerold. Continu.

Zijn voorstel is het toevoegen van een 11de principe:

11. Good design is ethical. The product places the user’s interest at the center of its purpose. Any effort to influence the user’s agency or behavior is in the spirit of their own positive wellbeing, and the wellbeing of those around them.

Daar kan het continu stellen van twee vragen bij helpen:

As a user, did what I just do feel 100% like my choice? As a designer, is what I’m about to release to the world good for the user’s wellbeing?  

Laten we daarmee beginnen.

Bloggen. Ja, bloggen. Het is geen mooi woord, geen woord dat inspireert, maar het idee erachter is dat juist wel: de vrijheid om zelf online te publiceren. Op je eigen site, zonder toestemming te hoeven vragen. Vanuit jouw eigen interesse. En natuurlijk zonder likes of advertenties, of algoritmisch bepaalde afleiding er omheen.

In de inleiding van hét boek over de Nederlandse (we)blog-geschiedenis beschreef Frank Meeuwsen het als:

Een titel, link en tekst. Meer zou je niet nodig hebben om je verhaal te delen met anderen. Weblogs zijn dat in hun meest rudimentaire vorm. Soms kon je zelfs de titel en de link weglaten. Maar die drie elementen zijn de basiselementen die aan de voet hebben gestaan van een van de grootste communicatierevoluties die we hebben gekend.

Sommige mensen gebruiken hun blog om hele verhalen te vertellen, anderen om te delen wat ze hebben geleerd. Soms is het een soort dagboek, andere keren een springplank naar interessante ontwikkelingen op het vakgebied van de schrijver. En altijd is het een plek waar je iemand beter leert kennen.

Tegenwoordig wordt de vorm en inhoud van ons web bijna volledig bepaald door de normen van Amerikaanse internetgiganten. Daar met alle bloggers een heel klein onafhankelijk alternatief voor bieden is een mooi streven. :)
Geloof gewoon Brent Simmons:

“The best time to start a blog is 20 years ago. The second-best time is today.”

Vanochtend bespraken een collega en ik hoe bezoekers meegenomen kunnen worden bij hun eerste gebruikservaring op een nieuwe website. Want, net als bij kennismakingen met mensen en producten, is dat eerste contact bepalend voor de indruk die gebruikers opdoen.

Vaak is het de enige gelegenheid om bij je bezoeker tussen de oren te krijgen wat hij met jouw app of website kan bereiken:

Mario water

Uitleg vooraf of contextueel

Globaal kun je veel gebruikte technieken van user onboarding opdelen in twee categorieën:

  1. Uitleg vooraf. Dit is de meest simpele vorm: als je een app of website voor de eerste keer opent krijg je direct een overzicht van de belangrijkste mogelijkheden. Vaak een tekst, zonder of met afbeeldingen. Soms geavanceerder met als rondleiding door de belangrijkste mogelijkheden.
  2. Contextuele tips tijdens het gebruik. “Just-in-time education“, noemt Josh Clark dat.

Het verschil? Met uitleg vooraf belast je de gebruiker met het onthouden van alle mogelijkheden. Contextuele tips helpen gebruikers op het moment dat ze er echt iets mee kunnen. Luke Wroblewski illustreert het:

User onboarding luke wroblewski ios13

Contextuele of “just-in-time” uitleg is natuurlijk veel complexer om te ontwerpen en bouwen. Maar het biedt gebruikers de juiste toegevoegde waarde op het juiste moment.

Gerelateerd:
* UX Design voor Machine Learning en ArtificiaI Intelligence
* Op Useronboard.com heeft Samuel Hulick sinds 2013 verschillende analyses van user onboarding flows gedeeld.

“We shape our buildings, and afterwards our buildings shape us”, zei Churchill ooit.

Een prachtige quote, die breed bruikbaar is. Bijvoorbeeld voor schoolgebouwen, en hoe deze ontworpen zijn op basis van ideeën en behoeften aan het begin van de 20ste eeuw. Maar de vorm van een school verander je niet elk jaar, terwijl die vorm het gebruik bepaalde en bepaalt.

Hetzelfde geldt voor wijken en steden. Op Twitter haalt stadsplanoloog Brent Toderian regelmatig Amsterdam en Kopenhagen aan als voorbeelden van steden die een compleet ander gebruik kennen dan Noord-Amerikaanse. Met veel mensen op straat, goede fietspaden die intensief gebruikt worden en toegankelijke openbare ruimte. Het positieve is dat hij ook illustreert dat dit geen vaststaand feit is: ook Amsterdam en Kopenhagen (en andere Nederlandse steden) werden ooit ingericht als auto-steden. Maar maakten daarna nieuwe keuzes.

Foto van een straat in Amsterdam in 1967 en 2016,

Terug naar software

Net als in scholen, wijken en steden geldt natuurlijk voor software dat het ontwerp ons gebruik bepaalt. Google Maps opent altijd op een kaart met je huidige locatie gemarkeerd en vraagt waar je naartoe wil. Je begint ergens en gaat naar je bestemming. Facebook en Twitter tonen je een eindeloze newsfeed, zonder bestemming. Zodat je hopelijk ook niet stopt. Net als Netflix, waarvan de CEO in 2017 al aangaf dat ‘slaap’ hun grootste concurrent is.

En dat het ontwerp allesbepalend is voor het gebruik geldt niet alleen voor de apps op je smartphone, maar ook professioneel. Juist binnen kantooromgevingen, waar alles al decennia draait om Outlook, mappenstructuren en Office-documenten, zie je dat initiële ontwerpkeuzes en de workarounds die iedereen daarna bedacht heeft, onze huidige communicatie en samenwerking bepalen. Denk aan:

  • Versiebeheer met kopieën naast kopieën, identificeerbaar met cryptische toevoegingen aan bestandsnamen, etc. (denk aan BelangrijkDocument v11 – RG 2-3 ED v5 – 26102019 06112019 Kopie Copy.docx)
  • Het uitgebreid CC-en en BCC-en om iedereen te informeren. Want stel je voor dat niet alle 25 personen die zijdelings betrokken zijn bij jouw project niet op de hoogte zijn van de kleinste details…
  • En de prioritering van individuele mailboxen. Waar team- of projectgerelateerde kanalen vaak logischer zijn.

Voor al die problemen zijn ook alweer prachtige oplossingen bedacht. Van Slack tot Teams, en versiebeheer in Google Docs en Office 365. Maar het zijn oplossingen naast je bestaande digitale ‘gebouw’. De mappenstructuren, documenten en CC-mogelijkheden zijn gelijk gebleven.

Als we dat willen veranderen moeten we nieuwe keuzes maken over welke mogelijkheden we gebruikers willen bieden. Door restricties te stellen en daarbij nieuwe mogelijkheden te bieden. Bijvoorbeeld door:

  • Bij het kopiëren van een document de mogelijkheid te bieden in plaats daarvan een nieuwe versie te maken.
  • Zodra iemand in een e-mail een derde persoon in de CC toevoegt de inhoud van het ‘Nieuw bericht’-scherm automatisch te publiceren naar een besloten kanaal, en alle geadresseerden daar direct lid van te maken.
  • Het controleren van individuele mailboxen te beperken tot een bepaalde tijdsperiode per dag. Waar project- en teamkanalen meer of altijd beschikbaar zijn (al is dat vraag of e-mail überhaupt een goed idee is).

Zodat het gebruik zo verandert dat het beter aansluit op onze daadwerkelijke behoeften.

Gerelateerd:
Wegen veroorzaken files.
How Time Measurement changed Society